ΝΕΜΕΣΙΣ

..ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

http://aldiamantis.pblogs.gr/2007/09/anoihth-epistolh-sthn-liana-alexandroy.html#comments

ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑ

Αν ο θεός υπαγόρευσε το θέλημά του στους ευαγγελιστές, θα πρέπει ή αυτοί να μην κατάλαβαν τι άκουγαν γι' αυτό έγραψαν ότι ήθελαν, ή ο θεός να μην ήξερε τι έλεγε, διότι από τα γραπτά τους φαίνεται ότι:

* Αγνοούσαν τελείως τον μωσαϊκό νόμο.

* Δεν γνώριζαν την ύπαρξη των μεσσιανικών κινημάτων της εποχής, ένεκα των οποίων έκλειναν οι πύλες της Ιερουσαλήμ με τη δύση του ηλίου και άνοιγαν με την ανατολή.

* Ήταν ξένοι προς τις εβραϊκές θρησκευτικές παραδόσεις που απαγόρευαν την έξοδο από το σπίτι μετά το βραδινό δείπνο.

* Αγνοούσαν τον νόμο που απαγόρευε τη σύλληψη κατηγορούμενου το βράδυ.

* Δεν ήξεραν ότι οι Ρωμαίοι απαγόρευαν τις συγκεντρώσεις κατά το εβραϊκό Πάσχα και αν υποδεχόταν τον Χριστό σαν ήρωα στα Ιεροσόλυμα, θα τον συλλάμβαναν και θα διέλυαν το πλήθος βίαια.

* Δεν γνώριζαν τη ρωμαϊκή νομοθεσία με την οποία ο Ρωμαίος χιλίαρχος ο Φιλίκας (Διοικούσε 1000 στρατιώτες λεγεωνάριους), που υποτίθεται ότι συνέλαβε τον Χριστό στη Γεσθημανή, είχε εξουσία από τον νόμο να τον σταυρώσει επί τόπου χωρίς δίκη.

*Αγνοούν ότι ποτέ δεν υπήρχαν δύο αρχιερείς, ο Άννας και ο Καϊάφας. Από ιστορικές πηγές προκύπτει ότι ο Καϊάφας ήταν αρχιερέας από το 18-36 μ.Χ.

Αγνοούν επίσης:

* Ότι ο εβραίος αρχιερέας, μπορούσε από την εβραϊκή νομοθεσία να δικάζει ο ίδιος και να καταδικάζει σε θάνατο τους κατηγορουμένους για θρησκευτικά εγκλήματα.

* Ότι ο τρόπος σταύρωσης του Χριστού επιβαλλόταν από τη ρωμαϊκή νομοθεσία στους κακοποιούς και εγκληματίες, που σημαίνει ότι σταυρώθηκε για λόγους ατιμωτικούς.

* Ότι η νομική διάταξη απελευθέρωσης ενός κρατουμένου όπως του Βαραββά θεσπίστηκε γύρω στο 500 μ.Χ.

* Ότι ο κατηγορούμενος φορούσε κόκκινη χλαμύδα που δήλωνε ότι είναι παραβάτης του νόμου.

* Ότι το σήκωμα του σταυρού του καταδίκου από άλλον απαγορευόταν, ούτε επιτρεπόταν να αγγαρέψουν κάποιον, (όπως έγινε με τον Σίμωνα τον Κυρηναίο).

* Ότι οι διαδικασίες των καταδικασθέντων με σταυρικό θάνατο ήταν, το μαστίγωμα, η αφαίρεση των ρούχων που τα έπαιρναν οι δήμιοι, το ακάνθινο στεφάνι και τους πότιζαν με σμύρνα, χολή και κρασί, που ήταν ισχυρά αναλγητικά για να μετριάζουν τους πόνους της σταύρωσης.

* Ότι χρησιμοποιούνταν ρωμαίοι στρατιώτες, για τη σταύρωση μόνο ρωμαίων καταδίκων, με επικεφαλής Κεντηρίωνα Εκατόνταρχο.

* Ότι σύμφωνα με τον ρωμαϊκό νόμο, οι σταυρωμένοι στερούνταν το δικαίωμα ταφής και ή τους έκαιγαν πάνω στον σταυρό ή τους αποκαθήλωναν και τους έριχναν σε ομαδικό τάφο (βουρκόλακο).

*Και μια απορία, πως οι ευαγγελιστές που είχαν εξαφανιστεί, γνώριζαν τι είπε ο Χριστός στο Πραιτόριο καθώς και όταν ξεψύχησε πάνω στον σταυρό;

Αν ο θεός έκανε τόσα λάθη δεν είναι θεός, κι εμείς δεν μπορούμε συνέχεια να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στην πραγματικότητα.

Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω εκτεθέντα στοιχεία, η εκκλησία επέβαλε το ψέμα με τη βία εξαφανίζοντας την αλήθεια.

* Υπέταξε το ελληνικό πνεύμα στη χριστιανική θεολογία της άλογης πίστης και αυτό έχασε τη λάμψη του. Εξαφάνισε τόσο πολύ τον Ελληνικό Πολιτισμό, σε σημείο που δεν είχαν καταφέρει όλοι οι βάρβαροι σε όλες τις εποχές.

* Εφάρμοσε τη γενοκτονία των Ελλήνων που συνεχίζει μέχρι σήμερα, συκοφάντησε τη λογική και αγίασε τον παραλογισμό, αγνόησε το δίκαιο της φιλοσοφίας για να επιβάλλει το ξόανο του Σινά για θεό.

* Πολέμησε την ελευθερία και την αντικατάστησε με τη θεϊκή δουλεία.

Μετά την αποκάλυψη της χριστιανικής σκευωρίας σε βάρος του Απολλώνιου, διαπιστώνεται ότι η χριστιανική θρησκεία είναι ξένη προς την ανθρώπινη φύση και υποβιβάζει την ανθρώπινη προσωπικότητα στο επίπεδο του δούλου όπως αποκαλεί τους οπαδούς της.

Ο Έλληνας φιλόσοφος Απολλώνιος Τυανέας υπήρξε ένας θεϊκός άνθρωπος, ένας θρησκευτικός ανανεωτής που με τη διαγωγή και τα θαύματά του διεκδικούσε θεϊκές δάφνες, χωρίς να είναι θεός. Αντικαταστάθηκε από το μυθολογικό δημιούργημα του ιερατείου τον Χριστό, προκειμένου να επικρατήσει ο σιωνισμός στην ανθρωπότητα.

Η εκκλησία ενοχοποιείται

* Για την ταπείνωση των Ελλήνων όταν γονατίζουν μπροστά
σε ασβεστωμένους τοίχους και βαμμένες σανίδες και ζητάνε βοήθεια.

* Για την επιβολή ως προτύπων, των φτωχών στο πνεύμα,
των μωρών, των ληστών, των αμαρτωλών, των παρανόμων,
των πορνών, και των τρελών, με αποτέλεσμα να φθάσουν
σήμερα οι κοινωνίες στο κατώτερο σημείο κατάπτωσης.

* Για το μίσος, και την αγεφύρωτη διάσταση απόψεων, που
καλλιεργεί μεταξύ των διαφόρων χριστιανικών ομάδων και
αιρέσεων, κατά το «Διαίρει και βασίλευε».

* Για τις προφητείες, που προφητεύουν πάντα το κακό και τις
συμφορές που τα παρουσιάζουν σαν θέλημα του θεού, με
διαχρονική ισχύ, για να τρομάζουν τους πιστούς.

* Για την ψευδολογία πως την ώρα βάφτισης του Χριστού
μίλησε ένα περιστέρι με ανθρώπινη φωνή στον Ιορδάνη
ποταμό και ονόμασε τον Χριστό γιο του θεού, ενώ δεν

υπάρχουν γι' αυτό μαρτυρίες.

* Για το γεγονός ότι παρουσιάζουν ένα φοβισμένο Χριστό να κρύβεται στο όρος των Ελαιών και ξευτελίζουν το θείο. Οι θεοί δεν κρύβονται, δεν συλλαμβάνονται, δεν γελοιοποιούνται ούτε πεθαίνουν με ατιμωτικό θάνατο.

* Για την παρουσίαση των μαθητών του Χριστού σαν πρότυπα, ενώ είναι άτομα κατώτερης υποστάθμης που πρόδωσαν τον δάσκαλό τους.

* Για την εξύμνηση του θανάτου του Χριστού, ενώ ήταν θεός και αθάνατος. Οι αθάνατοι δεν πεθαίνουν ποτέ.

* Για τη σκευωρία της ανάστασης που δεν είδε κανένας. Ακόμη και οι μαθητές δεν πίστεψαν στην ανάσταση του Χριστού.

* Ενοχοποιείται για τον μύθο της καθόδου του αγγέλου για να κυλήσει την πέτρα που έφραζε το μνήμα του Χριστού.
Τι γιος θεού είναι αυτός που ούτε μια πέτρα δεν μπορούσε να κυλήσει για να ανοίξει το μνήμα του και να αναστηθεί «Μετά δόξης»;

* Για τον δογματισμό, ότι οι προφήτες έλεγαν αλήθειες ενώ οι Πυθίες και οι μάντεις δεν έλεγαν. Ποιος το αποφάσισε αυτό;

* Για τις απειλές με κολάσεις, του ιερατείου, για όσους το αμφισβητούν και αρνούνται να συμφωνήσουν με τα παραμύθια τους.

Μετά από τα παραπάνω εκτεθέντα στοιχεία είναι φανερό ότι το ιερατείο πρέπει να απολογηθεί για τα αίσχη του σε βάρος της Ελλάδας. Πρέπει να δώσει λόγο των πράξεών του για τα εγκλήματά του ή να ζητήσει δημοσίως συγνώμη.

Κλείνω τέλος με ένα απόσπασμα του Φρειδερίκου Νίτσε:

«Καταδικάζω τον χριστιανισμό, και απαγγέλλω κατά της χριστιανικής Εκκλησίας την εσχάτη όλων των κατηγοριών. Τον θεωρώ ως τη μεγαλύτερη διαφθορά... Μετέβαλε κάθε αξία σε απαξία, κάθε αλήθεια σε ψέμα, καθετί έντιμο σε αχρειότητα.

Τον θεωρώ σαν τη μεγαλύτερη κατάρα και διαστροφή, σαν το μεγαλύτερο εκδικητικό ένστικτο, που για να μπορέσει να επιβληθεί χρησιμοποίησε κάθε μηχανορραφία και υποχθόνιο μέσο, δεν δίστασε μπροστά σε καμία μικροπρέπεια, και ονομάζω τον χριστιανισμό σαν το ανεξίτηλο στίγμα της ανθρωπότητας...»

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..